Z lasu na konkursowy stół! Gospodynie z Leśnictwa podbijają serca i podniebienia!

Co kryje się pod poetycką nazwą „Echo kniei po zmroku”? Wcale nie wydumany utwór literacki lecz wykwintna potrawa, którą gospodynie z niewielkiego sołectwa Leśnictwo w gminie Kawęczyn podbiły serca i podniebienia członków jury kulinarnego konkursu “Polska Smakuje”!
Z lasu na konkurs
- "Echo kniei po zmroku" - to nic innego jak dziczyzna, a konkretnie udziec sarny, oczywiście odpowiednio przygotowany - śmieje się Sylwia Szydło z KGW Leśnictwo. A odpowiednio, w tym przypadku oznacza z dużym wyprzedzeniem. - Przygotowania do Echa kniei trzeba rozpocząć nawet tydzień wcześniej - podkreśla.
Mięso serwowane jest z sosem przygotowanym na bazie czerwonego wina z pudrem z borowika i jagodami jałowca oraz puree z pasternaka i selera (nazywane bardziej swojsko - paćką). W paćce nie zabrakło też elementu lokalnego - jego smak podkręca ser camembert z turkowskiej mleczarni.
Wszystko razem spoczywa na runie leśnym, czyli sałatce z darów pól i lasów - liści szczawiu, jeżyn, orzeszków laskowych ze słodko-kwaśnym sosem z miodem i syropem z forsycji.
Konkursowe danie
Na początku wakacji danie prosto z lasu zapewniło gospodyniom z Leśnictwa pierwszą nagrodę podczas Targów Rolniczych w Kościelcu. A w ubiegłym tygodniu “Echem kniei” uraczono komisję półfinałową konkursu „Polska Smakuje”, który odbył się w ramach 24. Targów Starych Ciągników i Maszyn Rolniczych w Wilkowicach.
I tak gospodynie z Leśnictwa zdobyły trzecie miejsce. Do finału nie dotarły, ale dały się zauważyć - już we wrześniu, na zaproszenie KOWRu, wezmą udział w ogólnopolskich dożynkach w Spale.
Gospodynie i łowczy z Leśnictwa
Leśnictwo to niewielka miejscowość w gminie Kawęczyn. Koło Gospodyń Wiejskich działa tutaj od kilku lat. Choć na obchodach pięciolecia okazało się, że tak naprawdę KGW istniało już wcześniej - jeszcze w poprzedniej epoce. Kilka lat temu społeczność z Leśnictwa postanowiła zacząć działać. Do KGW udało się zwerbowac naprawde sporo osób - właściwie ponad połowę mieszkańców sołectwa. Taka ilość członków pozwala pozyskać dotacje i dofinansowania na realizację kolejnych pomysłów gospodyń. A tych im nie brakuje. Oprócz kulinarnych fantazji, organizują pikniki, dbają o przydrożne krzyże i kapliczki znajdujące się na terenie sołectwa, biorą udział w konkursach, pomagają potrzebującym, szkolą się i po prostu dobrze się bawią.
W swoich szeregach KGW skupia nie tylko gospodynie. Jest też reprezentacja mężczyzn - i to nie byle jakich, bo łowczych, w dodatku z pokoleniowym dziedzictwem. Panowie w tradycyjnych strojach wspierają gospodynie na przygotowywanych z okazji konkursów i lokalnych imprez stoiskach.
To co warte podkreślenia to niebywała spójność w działaniu KGW Leśnictwo. Niewielkie sołectwo, otoczone lasami, działa korzystając z otaczających je zasobów - darów pól, łąk i lasów. Nawet dekoracje przygotowane na stoisko nawiązują do tradycji - wieńce z szyszkami, czaszkami i porożami, zamiast pater i talerzy - grubo pokrojone pnie drzew. Jedna z działaczek specjalizuje się w wypiekach - a konkretnie w chlebie i pączkach, które regularnie pojawiają się na stoisku. - Te wypieki są już rozpoznawalne w powiecie i zawsze, jeszcze ciepłe, wjeżdżają w momencie rozpoczęcia poczęstunku - podkreśla Sylwia.
W ramach przygotowań do imprezy w Wilkowicach, powstał nawet hymn. Zaśpiewany przez dwie Blanki - przedstawicielki najmłodszego pokolenia członkiń KGW Leśnictwo, został na razie zarejestrowany na amatorskim nagraniu. Ale gospodynie już myślą nad nagraniem piosenki w profesjonalnych warunkach!
,,Leśnictwo, Kraino Kochana"
W Leśnictwie, kaj bory zielone/ szumią świerki z brzozami splecione
A w tych borach skarbów bez liku/ grzyb i jagoda w leśnym szyku.
W gminie Kawęczyn w powiecie tureckim/ bije to serce w krajobrazie wiejskim.
Tu Leśnictwo swoje miejsce ma/ gdzie tradycja z lasem w zgodzie trwa
Tu przyroda bogactwem się śmieje/ tu od rana wiatr w gałęziach wieje.
Urokliwa to nasza kraina/ co ją każdy w sercu wspomina.
A łowczy czuwa, ścieżyny zna/ jak jego ojciec i dziadek znał.
Z pokolenia na pokolenie trwa/ leśne serca umiłowanie!
Łowczy idzie przez leśne ostępy/ zna każden zakręt i ślady zwierzęty.
Wie, kaj dziczyzna po borze się chowo/ gdzie sarna przebiegnie, gdzie ścieżka gotowo.
Tu pokolenia swój trud zostawiały/ las szanowały i pieczołowicie strzegły cały.
Bo kto raz pozno tę ziemię zielono/ ten będzie wracoł pod leśną koroną.
Hej, Leśnictwo, kraino kochana/ kaj pachnie lasem od samego rana!
Hej, bory nasze, zielone i stare/ dajom nam grzyby, jagody i dary.

Anna Wiśniewska-Kocik
Dziennikarka Turek.net.plFB
ania@turek.net.pl









