Przed rozpoczęciem liturgii przybyłych gości przywitał ks. kan. Mirosław Frankowski, gospodarz tegorocznego spotkania. Zwrócił się do Pasterza Diecezji prosząc o sprawowanie Eucharystii w intencji jubilatów, a jednocześnie podziękował za przyjęcie zaproszenia zarówno przez ks. bp. Meringa, jak i ks. bp Stanisława Gębickiego, który w czasach seminaryjnych był wykładowcą.

„Myślę, że każdy jubileusz jest doskonałą okazją do tego, aby zastanowić się nad autentycznością służby, którą podjęliśmy […] dlatego właśnie jesteśmy  dzisiaj przy ołtarzu. Świętszego miejsca nie mamy. Większego świętego wydarzenia niż Msza św. nie mamy. Jako słudzy Jezusa po to jesteśmy żebyśmy służyli Najświętszej Ofierze. Jesteśmy sługami Eucharystii. ” – powiedział ks. bp Mering.

W dalszej refleksji Ojciec Kościoła Włocławskiego odniósł się do kapłaństwa przywołując słowa sacerdos alter Christus, co oznacza kapłan drugim Chrystusem. „Ile jest tej uczciwości w pełnieniu tych posług, do których Chrystus nas powołał? […] Ile dokonuje się przeze mnie dobra?” – pytał homilista.

Odnosząc się do liturgii słowa i czytania z Dziejów Apostolskich kaznodzieja przywołał miasto Korynt, do którego udał się św. Paweł: „Nie było wtedy ludzi bardziej lub mniej godnych Ewangelii. Każdy człowiek coś znaczył. Każdy człowiek wart był tego żeby mu głosić Ewangelię […] Ileż to trzeba mieć wiary w sercu? Ileż to trzeba mieć odwagi? Ciekawe, że w tym opowiadaniu z Dziejów Apostolskich o pierwotnym chrześcijaństwie, tak często pojawia się zapewnienie Chrystusa dotyczące odwagi. Ja jestem z tobą! Odwagi! Nie bój się!”. W dalszej części ks. bp Mering zapytał zebranych „Czy ludzie chcą jeszcze słuchać Ewangelii Jezusa? Czy jest w sercach ludzkich otwarcie na Jego słowo? Czy potrzebują Jego znaków sakramentalnych, dzięki którym wchodzimy w Kościół, dzięki którym przyjmujemy Go do naszego serca, dzięki którym  odchodzimy od konfesjonału czyści i na nowo umocnieni, aby być Jego znakami w świecie?”

Kończąc swoje rozważania Pasterz Diecezji powiedział, że „trzeba cieszyć się, otaczać zrozumieniem  i pomocą księży, których mamy w swoich parafiach i których spotkamy w naszym życiu. Oni tego bardzo potrzebują. Nie są doskonali, ale to nie jest tak, że tylko księża są niedoskonali. Niedoskonali są wszyscy: nauczyciele, prawnicy, wojskowi, sportowcy, politycy. W każdym środowisku są ci, którzy zasługują na szacunek i są ci, którzy są poniżej godności […] Możemy przyczynić się do tego żeby dobro zakorzenić. Potrzeba jest otoczyć człowieka modlitwą, wsparciem. Potrzeba troszkę wyobraźni, współczującego serca. Trzeba serca wypełnionego miłością Chrystusa, żeby wspierało, pomagało i pozwoliło wytrwać”.

Po liturgii eucharystycznej słowa podziękowania skierowane w kierunku księży biskupów i gospodarza miejsca wypowiedział ks. prał. Grzegorz Karolak. Ks. Karolak podkreślił jak ważna jest dzisiejsza uroczystość, której przewodniczy Pasterz Kościoła Włocławskiego.

Księża obchodzący 40. rocznicę święceń kapłańskich sakrament kapłaństwa otrzymali 25 maja 1980 roku przez posługę ks. bp Jana Zaręby. Dziś posługują w parafiach diecezji włocławskiej, kaliskiej i archidiecezji gnieźnieńskiej. Trzech powróciło do Domu Ojca.

źródło: Diecezja Włocławska