POWIATYZACJA, PRYWATYZACJA CZY KOMERCJALIZACJA?

Wczorajsze spotkanie miało być kontynuacją, rozpoczętej na spotkaniu noworocznym, dyskusji w sprawie powiatyzacji turkowskiego szpitala. Debata z pracownikami, zorganizowana przez starostów naszego miasta nie przyniosła jednak oczekiwanych skutków. - Zabrakło nam przede wszystkim konkretnych informacji. Odnieśliśmy wrażenie, że panowie starostowie nie do końca wiedzą, co chcą zrobić, nie przedstawiono nam żadnego planu działania, tylko ogólniki - skarżą się pracownicy turkowskiego ZOZu.

Zgodnie z zapewnieniami Młynarczyka po procesie powiatyzacji sytuacja szpitala ma ulec znaczącej poprawie. Niestety termin ten nie wiele mówi przeciętnemu pracownikowi placówki medycznej. Nasuwają się jedynie proste skojarzenia – prywatyzacja, komercjalizacja, a więc przejście w prywatne ręce, przekształcenie szpitala w spółkę, która przejmie całkowitą władzę nad sprywatyzowaną jednostką. W przypadku powiatyzacji, właścicielem zostanie powiat. Na jak długo, tego nie wiadomo? Starosta eufemistycznie mówi jedynie o większej kontroli powiatu nad szpitalem. Jednak dla pracowników oznacza to jedno - przejście na kontrakty, co z kolei wiąże się, chociażby, z utratą prawa do urlopu czy odprawy. Personel obawia się także zwolnień – przecież wiadomo, że spółka nie może generować strat. Jeśli dojdzie do takiej sytuacji, właściciel ma prawo zamknąć nierentowne oddziały. Dla nas zamknięcie oddziału jest równoznaczne z wyrzuceniem ludzi tam pracujących na bruk.

CZY POWIATYZACJA JEST KONIECZNA?

Dla starosty odpowiedź na pytanie jest prosta – powiatyzacja jest najlepszym rozwiązaniem dla coraz bardziej zadłużającego się szpitala. Zdaniem pracowników sytuacja turkowskiego ZOZu wcale nie jest tak tragiczna, jak przedstawia ją Młynarczyk. - Tragicznie było 4 lata temu, kiedy staliśmy na skraju bankructwa. Na chwilę obecną nasz placówka jest jedną z nielicznych, która posiada płynność finansową, spłacone zostały zadłużenia komornicze. Starosta stoi przed wielką szansą, której nie powinien zaprzepaścić. Ma dobry szpital, z naprawdę dobrym dyrektorem. - mówią zgodnie pracownicy. Na chwilę obecną szpital ma około 9,300,000 zł długu, z czego 6 mln zł stanowią kredyty, które spłacane są systematycznie. Przypomnijmy, że kwota ta, kilka lat temu, była znacznie wyższa. - Prawie w całości udało nam się spłacić pożyczkę zaciągniętą w starostwie, na około 3 mln zł, którą zaciągnęli moi poprzednicy - wylicza dyrektor szpitala.

CZY POWIATYZACJA JEST MOŻLIWA?

W związku z pracami nad poprawką do Ustawy o działalności leczniczej proces powiatyzacji może się znacznie skomplikować, szczególnie w kwestii finansowej. Organ założycielski, w wypadku turkowskiego szpitala powiat turecki, musi dokapitalizować spółkę 5 mln złotych. Do tego dochodzi przejęcie wszystkich zobowiązań finansowych. W przypadku turkowskiego ZOZu nie może być mowy o spłacie zadłużenia przez Skarb Państwa. Uwzględnić należy jeszcze trzy inwestycje, o których wspomina Młynarczyk – zakup tomografu (koszt ok. 2 mln zł), przeniesienie oddziału ortopedii do nowych pomieszczeń (koszt ok. 1,5 mln zł) i stworzenie OIOMu. I to jeszcze nie wszystko. Do 2016 roku trzeba dostosować wszystkie pomieszczenia szpitalne pod względem fachowym i sanitarnym, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia. Dla turkowskiej placówki oznacza to koszty rzędu 12-15 mln zł. Skąd Starostwo Powiatowe w Turku znajdzie na to pieniądze – nie wiadomo. Młynarczyk na spotkaniu wspomniał o naborach unijnych oraz zwiększeniu kontraktów z NFZ. - Na chwilę obecną nasze kontrakty utrzymują się na poziomie tych z 2008 roku i nie sądzę, by w najbliższym czasie coś się zmieniło – odpowiada sceptycznie Bestwina.

A CO Z PACJENTAMI?

Szpital przekształcony w spółkę prawa handlowego, aby nie generować strat, powinien skupić się na rentowności swoich działań. W takim wypadku to pacjent odpowiada za zyski danej placówki. Jednak nie każdy pacjent. Pod uwagę brane są przede wszystkim wysoko punktowane procedury, za które płacić będzie NFZ. Co z pacjentami, dla których procedury będą niżej punktowane, a więc nieopłacalne? - W prywatnych szpitalach często dochodzi do segregacji pacjentów - odpowiada dyrektor. Oznacza to, że pacjenta "prześwietla się" pod względem finansowym i decyduje o dalszym jego losie. Jeśli jest opłacalny, przyjmuje się go z otwartymi ramionami. Jeśli jednak nie jest, szpital-przedsiębiorstwo zrobi wszystko, aby takiego pacjenta się pozbyć.

EG