Arek Wszędybył: Jak dużo i długo trzeba trenować, by móc „bez obciachu” powalczyć w konkursach wsadów?
 
Paweł Suwała: Dobre pytanie. Jeżeli chodzi o mnie, to gram w kosza od 7. roku życia, a obecnie mam 26 lat. Trenować trzeba dużo i ciężko – wiadomo, że ważny jest tzw. talent, ale przede wszystkim liczy się własna praca nad sobą. A obciach jest nieważny - kiedyś nie doskakiwałem do obręczy, a patrząc na brata Jacka próbowałem zrobić wsad, co z tego że zrobiłem 1000 "sprite-ów"  –  w końcu przyniosło to rezultaty.
 
AW: Co jest kluczem do sukcesu w konkursie wsadów? Sprawność fizyczna, fantazja, odporność na stres?
 
PS: Myślę, że po części wszystkie te cechy są ważne! Niektórzy mają wyskok wrodzony, inni muszą nad nim cieżko pracować, fantazja jest potrzebna do wymyślania oryginalnych wsadów, dlatego podoba mi sie świeża krew. "Lipek" który zajął 2 miejsce - chłopak jest młody, daje radę i co rusz zaskakuje nas nowymi wsadami! Trzymaj tak dalej! Odporność na stres... hmm... to ważny aspekt, ale ja już startowałem w tylu konkursach, że staram się podchodzić do tego na lighcie i nie spinać się, wtedy sam siebie zaskakuję... tak zgrubsza.
 
AW: Duże indywidualne umiejętności pomagają czy raczej przeszkadzają w grze drużynowej z kolegami?
 
PS: Pomagają, wiadomo! Tu nie ma żadnych wątpliwości, wysoki wyskok pomaga nie tylko w efektownym kończeniu niektórych akcji, ale też w zbiórkach i innych aspektach gry.
 
AW: Co cieszy Cię bardziej – sukces indywidualny na turkowskim turnieju czy wygrana zespołowa?
 
PS: Dla mnie najważniejszy zawsze jest sukces drużynowy, więc cieszę się bardzo z sukcesu naszego teamu Niebo jest boiskiem! Indywidualnie też lubię wygrywać, tym bardziej, że wygrałem z Lipkiem już 2 raz (śmiech), a w nagrodę dostałem fajne buty do kosza. Żyć nie umierać!

AW: Dziekuję za rozmowę.

PS: Dziekuję za wywiad, pozdrawiam wszystkich Streetballowcow, basketowców, rodzinę, moich ludzi z Bema Zoo i ludzi czujących klimat!