Zamiast poprawiania pozostaw przestrzeń na „a co, jeśli…?”

Największym wrogiem twórczej zabawy, którą są np. klocki, bywa odruch poprawiania: „to nie tak”, „tu powinno być inaczej”, „zróbmy według obrazka”. Jasne, instrukcja jest świetna na start — daje poczucie sukcesu i uczy cierpliwości. Ale kiedy model już stoi, potraktujcie go jak punkt wyjścia, a nie metę. Zapytaj swoją pociechę: „Co się stanie, jeśli ten most będzie tajnym przejściem?”. Podobne pytania nie oceniają, tylko otwierają nowe drzwi.

Zamiast wkładać dziecku elementy do ręki, dawaj mu wybór. „Wolisz rozbudować komisariat czy zrobić nową ulicę?” — już samo decydowanie uruchamia kreatywne myślenie.

Budujcie miasto jak żywy organizm - role, konflikty i rozwiązania

LEGO City naturalnie zaprasza do zabaw w odgrywanie ról. A role to paliwo dla wyobraźni: strażak, policjantka, lekarka, kierowca autobusu, mechanik. Żeby było ciekawiej, dodajcie do miasta „życie”, czyli drobne problemy do rozwiązania. Niech coś się wydarzy - zgubiony kot, awaria sygnalizacji, niespodziewany korek, festyn w parku, który trzeba zabezpieczyć.

Kluczem jest niewymyślanie całej historii za dziecko. Zacznijcie od jednego zdania i pauzy. „W centrum miasta zgasły światła…” i czekaj. Dziecko dopowie resztę, a Ty podążysz za jego pomysłami jak dobry partner w improwizacji.

Zamieńcie klocki w język opowieści - dialogi, emocje i detale

Klocki nie muszą służyć wyłącznie do budowania. Potraktujcie je jak rekwizyty do opowiadania historii. Zachęcaj dziecko do dialogów minifigurek: „Co mówi kierowca autobusu, gdy pada deszcz?” albo „Jak czuje się ktoś, kto spóźnił się na pociąg?”. Emocje i motywacje postaci sprawiają, że zabawa staje się bogatsza, a dziecko ćwiczy empatię i tworzenie fabuły.

Jeśli chcesz dodać odrobinę magii bez dokładania kolejnych zestawów, sięgnij po rzeczy z domu: kartonik jako garaż, białą taśmę jako pasy na ulicy, nakrętkę jako kałużę. Miasto rośnie, a dziecko widzi, że kreatywność nie zależy od „więcej”, tylko od „inaczej”.

Podsumowanie

Wspólna zabawa klockami LEGO City może być jak wspólne pisanie książki — dziecko jest autorem, a Ty pomagającym redaktorem, który nie poprawia treści, tylko zadaje dobre pytania. Zaczynajcie od instrukcji, ale szybko przechodźcie do „a co, jeśli…?”, dodawajcie role i małe konflikty do rozwiązania, bawcie się wyzwaniami konstrukcyjnymi i opowieściami z dialogami. Wtedy klocki przestają być tylko zestawem elementów, a stają się narzędziem do tworzenia własnego świata — dokładnie tam, gdzie kreatywność ma najlepsze warunki do wzrostu.

źródło: materiał prasowy nadesłany / sponsorowany