Wiadomym jest, że najlepiej, najkorzystniej zdobywać wiedzę, która tworzy spójną całość, ponieważ spójny jest świat. Nie jest także niczym nowym, iż kontekstów literackich podczas czytania wierszy, powieści, opowiadań czy dramatów szukamy w historii: w wydarzeniach, datach, nurtach, zwyczajach, w biografiach autorów. Natomiast ważne teksty w historii to często literatura, która w sposób najdoskonalszy odbija niczym kryształowe zwierciadło to wszystko, co już za nami. I co najważniejsze - tekst literacki (szczegółowo przeanalizowany, przeżyty) w historii odgrywa jeszcze jedną ważną rolę – nie tylko uczy i pozwala lepiej zapamiętać, ale także interpretuje rzeczywistość, wyjaśnia, zmusza do refleksji. Oprócz faktów podaje także myśli, motywy postępowania. Nie liczby, ale przeżycia człowieka wysuwają się na plan pierwszy.

„Trzeba było to wszystko przeżyć, żeby zrozumieć, że Warszawa nie mogła się nie bić…” – czytamy w sali Muzeum Powstania Warszawskiego. Lekcja w tak niezwykłym miejscu dla uczniów klasy 8 c pozostanie niezapomniana.
Wyjazd do Warszawy był jednym z zadań projektu. Obejmował – oprócz wizyty w Muzeum, która pozwoliła uczniom wczuć się w sytuację i losy mieszkańców okupowanej Warszawy – także pobyt na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach. Odwiedzono groby zasłużonych Polaków, szczególnie tych z pokolenia Kolumbów, poległych podczas II wojny światowej, ale także w czasach powojennych (m.in. kwaterę Ł „Na Łączce”, gdzie w latach 1945-56 chowani byli zamordowani przez Urząd Bezpieczeństwa). Pobyt w stolicy zakończono na Powązkach Starych, gdzie odwiedzono kolejne groby wybitnych rodaków. Opiekunami grupy młodzieży były: Izabela Lis, Izabela Matusiak i Lidia Tylki.

Kolejnym etapem projektu były warsztaty zorganizowane w „Zagrodzie Olszówka”. Uczniowie na trzy godziny opuścili szkolne ławy i pracowali na świeżym powietrzu metodą dramy. Odgrywali sceny z poznanej lektury „Kamienie na szaniec” autorstwa Aleksandra Kamińskiego: opuszczanie Warszawy, prace Małego Sabotażu oraz akcję pod Arsenałem (początek wojny, Warszawa przed powstaniem). Wykorzystywali podczas zadań wiedzę z lekcji historii i literatury. Zajęcia odbyły się przy współpracy dyrektora Muzeum Miasta Turku, Bartosza Stachowiaka, który udostępnił stroje, broń i niektóre rekwizyty, np. nosze (wszystkie rzeczy pochodzą z prywatnej kolekcji pana Bartosza). Uczniowie mieli możliwość nie tylko obejrzenia mundurów z czasów II wojny światowej, ale i ubrania ich podczas dramy. Pan Bartosz Stachowiak przy okazji przekazał wiele ciekawych informacji historycznych. Natomiast wspaniali gospodarze: pani Ewa Dzieran - Hadław i pan Maciej Hadław przygotowali materiały, miejsce, rekwizyty, stroje dla ludności cywilnej i wzięli aktywny udział w reżyserii wielu odgrywanych scen. Radę Rodziców klasy 8c, głęboko zaangażowaną w realizację zadania, reprezentował jej przewodniczący, pan Andrzej Sochacki. Rodzice zakupili m.in. potrzebne tkaniny, spraye do pisania haseł i rysowania znaku Polski Walczącej. Postarali się nawet o żołnierską grochówkę. Opiekę – oprócz autorek i realizatorek projektu – sprawował wicedyrektor Przemysław Grąbkowski.

Lekcja w Olszówce na zawsze pozostanie w pamięci młodzieży i dorosłych. Niektóre sceny z realizacji projektu zostały utrwalone na zdjęciach i filmach.

I. Lis, I. Matusiak

Uwaga!
1. Podczas realizacji projektu nie ucierpiało żadne zwierzę!
2. Hasło „Tylko świnie siedzą w kinie” dotyczy czasów, kiedy w okupowanej Warszawie wyświetlanie filmów służyło propagandzie niemieckiej oraz wspierało niemiecką armię. Akcje Małego Sabotażu miały zniechęcić warszawiaków do chodzenia w tym czasie do kin.

materiał prasowy nadesłany