Z pewnym zażenowaniem obserwowałem też sytuację jaka miała miejsce w Radzie Miejskiej Turku od momentu, kiedy okazało się, że jeden z radnych miejskich został skazany za przestępstwo umyślne z art. 267 § 3 kodeksu karnego, tj. za to, że zainstalował urządzenie podsłuchowe w celu nagrania rozmów osób, które miały uczestniczyć w dyżurze radnych, pełnionym dla mieszkańców Turku. 

Po raz pierwszy w ponad 30-letniej historii samorządu terytorialnego w Mieście Turek spotkaliśmy się z sytuacją, kiedy radny, który powinien być osobą społecznego zaufania, dopuścił się przestępstwa, co zarzuciła mu Prokuratura Rejonowa w Turku, a potwierdziły sądy i i II instancji w Turku i Koninie. Po raz pierwszy w dziejach w Radzie Miejskiej Turku zasiada osoba, która sprawując mandat radnego została skazana prawomocnym wyrokiem w procesie karnym. 

Miałem nadzieję, że osoba, która sprzeniewierzyła się ślubowaniu radnego i spowodowała utratę zaufania mieszkańców Turku, oraz zaszkodziła wizerunkowi Rady Miejskiej Turku, radnych miejskich i naszego Miasta, okaże się człowiekiem potrafiącym przyznać się do czynu popełnionego umyślnie i dobrowolnie złoży mandat radnego. To w tej kompromitującej sytuacji byłoby najlepszym rozwiązaniem dla Rady Miejskiej, dla Miasta Turku i jego mieszkańców. 

Niestety, tak się nie stało. Tym bardziej z niesmakiem przyjąłem głosowanie, w którym część radnych PiS nie widzi nic niestosownego w tym, że w Radzie Miejskiej Turku zasiada człowiek skazany w trakcie sprawowania mandatu radnego. Mało tego, popełnione przestępstwo ma związek z jego działalnością publiczną, a także działalnością samej Rady Miejskiej. Człowiek, który dopuścił się przestępstwa, który za popełniony czyn nie potrafi przeprosić, jest bezrefleksyjnie broniony przez kolegów radnych z ugrupowania, które w swojej nazwie ma hasła „prawo” i „sprawiedliwość”. 

Romuald Antosik
Burmistrz Miasta Turku