Cała historia ma swój początek 21 listopada 2010 roku. Wtedy mieszkańcy gminy Władysławów ruszyli do lokali wyborczych, by wziąć udział w wyborach samorządowych. W okręgu wyborczym nr 3 we Władysławowie w głosowaniu na radnych zadecydowali o trzech mandatach. Według zliczonych przez Komisję głosów mandaty te otrzymali Maciej Czaja, Marek Szczeciński oraz Dariusz Bartczak. Różnica między tym ostatnim, a kolejnym kandydatem wynosiła 7 głosów. Zarówno członkowie Komisji jak i obecni podczas liczenia głosów mężowie zaufania nie wnieśli do protokołu żadnych uwag, w związku z czym Komisja przekazała materiały Urzędnikowi Wyborczemu i zakończyła swoją pracę. Niestety dla kandydata, który zdobył czwartą pozycję w ilości głosów, sprawa wcale nie została zakończona.

Na kilka dni po wyborach niedoszły radny zgłosił protest do Komisarza Wyborczego i poinformował służby Centralnego Biura Antykorupcyjnego o możliwości popełnienia przestępstwa. Jego zdaniem to on powinien otrzymać mandat, a nie stało się tak dlatego, że wyniki zostały sfałszowane. Formułując te zarzuty powoływał się na jednego z mężów zaufania oraz członka Komisji, którzy mimo iż wcześniej nie mieli żadnych uwag, złożyli oświadczenia, że głosy zostały nieprawidłowo policzone. Sprawa trafiła na wokandę sądu.

Podczas rozprawy, która odbyła się 1 marca, kandydat podtrzymał swoje wątpliwości co do wyniku wyborów twierdząc, że ktoś powiedział, iż to on zdobył mandat radnego. Niestety nie potrafił wskazać osoby, która te słowa miałaby wypowiedzieć. Twierdził również, że celowo nie doliczano mu głosów, jednak i tego nie potrafił udowodnić. Jego zdaniem nie przeliczono ponownie kart, by uniemożliwić mu zwycięstwo. Jeden ze świadków, będący mężem zaufania, zeznał natomiast, iż zarówno on, jak i członek Komisji zgłaszali wniosek o przeliczenie głosów, ale rzekomo nie uwzględniono go. Stwierdził również, że nie mógł wnieść uwag do protokołu, bo ten sporządzony był w innym pomieszczeniu, co absolutnie dementują inni członkowie Komisji. W innym pokoju protokół był wprowadzony do komputera i wysłany. Taka procedura obowiązywała w większości lokali wyborczych. Ale świadek ten zeznał również, że wyszedł wcześniej z lokalu, co w pewien sposób zaprzecza temu, by jakiekolwiek uwagi miał zamiar wnieść. Drugi świadek będący członkiem Komisji potwierdził, że wnosił o ponowne przeliczenie głosów, a na pytanie Sędziego dlaczego nie wniósł uwag do protokołu, stwierdził, iż nie wiedział, że może to uczynić.

Z zeznaniami tymi absolutnie nie zgadza się Przewodnicząca Komisji Wyborczej. Twierdzi ona, że nie wpłynął do niej żaden wniosek o ponowne przeliczenie głosów. Głosy jednak były przeliczone, co potwierdził nawet świadek popierający zarzuty przeciwko Komisji, który zeznał, że podczas ponownego liczenia głosów sam znalazł jeden głos na niekorzyść zainteresowanego. Według Przewodniczącej i pozostałych członków Komisji zaskakujące jest, iż wszelkie zarzuty sformułowano dopiero na kilka dni po wyborach, być może pod wpływem sugestii lub nacisków. Trudno jednak wierzyć takim zarzutom, które opierają się jedynie na domniemaniach i wynikają z braku wiedzy dotyczącej wytycznych, co do pracy komisji obwodowych. A przecież nieznajomość prawa nie zwalnia z odpowiedzialności. Gdyby tak było każdy kierowca przekraczający prędkość tłumaczyłby się, że nie wiedział, iż istnieją ograniczenia. Poza tym wszyscy członkowie Komisji otrzymali odpowiednie wytyczne i taką wiedzę posiadać powinni.

Sprawa będzie miała swój dalszy ciąg w sądzie, a zapewne głośno będzie o niej w lokalnym tygodniku. Ten bowiem towarzyszy dziarsko powodowi i skrupulatnie opisuje jego poczynania na łamach gazety. Szkoda tylko, że ta gazeta opiera się jedynie na zeznaniach jednej strony. Obiektywizm – którym prasa powinna się kierować - polega na wysłuchaniu wszystkich stron i zaangażowaniu po stronie prawdy, sprawiedliwości oraz słusznych argumentów. A jeśli o prawdzie ma zadecydować sąd, dobrze byłoby, by opinia publiczna poznała wszystkie argumenty, a nie tylko te, które wpływają na poczytność prasy i wywołują większy szum medialny. Mamy nadzieję, że ten artykuł przybliżył czytelnikom wszystkie argumenty, a o prawdzie wyborczej ostatecznie zadecyduje niezależny sąd.

Źródło: wladyslawow.pl / MW