Ostatecznie przyznano dwie II nagrody: Piotrowi Andrzejakowi za opowiadanie „Jar Światowida” oraz Kamilowi Fretowi za „Bez Nazwy”, III nagrodę Bertoldowi Krygielowi za „Pamiętnik Ivana Bielejewa” oraz wyróżnienia dla Marty Kameckiej i Mai Krauze.

Poniżej przedstawiamy list Jarosława Klonowskiego, podsumowujący konkurs.

Konkurs się odbył, nagrody wręczone, czas na małe podsumowanie. Poziom opowiadań był zaskakująco wysoki i w przeważającej części równy. Dlaczego nie zdecydowaliśmy się z Leszkiem Lamentem na przyznanie I nagrody? Odpowiedź będzie dość prozaiczna (wszak konkurs dotyczył prozy).

I miejsce, moim zdaniem, należałoby się tekstowi, który z powodzeniem mógłby iść do druku. Tekstu, o którego wydrukowanie sam bym zabiegał. Moim zdaniem takiego opowiadania wśród zgłoszonych tekstów po prostu nie ma. Autorzy mają talent, daje się to odczuć narracyjnie i nie tylko. Lecz czegoś tam jeszcze brakuje. Co nie oznacza, że z naszych przyszłych pisarzy nie dałoby się w przyszłości złożyć świetnego zbioru opowiadań. Podtrzymuję to, co napisałem o poziomie prac. I jestem zdania, że dla większości z nagrodzonych autorów kariera pisarska stoi otworem. Turek ma się kim pochwalić.

Pełną dojrzałość zauważyliśmy w tekście JAR ŚWIATOWIDA, nawiązującym do autentycznej postaci z kart historii naszego miasta (!) Niezwykle ciekawie pomyślane są PAMIĘTNIK IVANA oraz ZABÓJCZY ZAWÓD. Wszystkie trzy prace charakteryzowały się ciekawymi rozwiązaniami fabularnymi, a nader wszystko klimatem. A klimat to to, co tygrysy lubią najbardziej. TAJEMNICA PURPUROWEGO OGNIA w ciekawy sposób nawiązuje do XIX wiecznej klasyki gatunku, a interesująca puenta jest niemal żywcem przeniesiona z najlepszych opowiadań z dreszczykiem.

Przede wszystkim jednak, uwagę moją zwróciła inna praca. Mam na myśli opowiadanie Kamila Freta. Jest ono zdumiewająco dobre narracyjnie (zwłaszcza jak na gimnazjalistę). Autor w niezwykle konsekwentny sposób buduje narrację, przyciąga uwagę czytelnika i potrafi go sobie zjednać. Choć przed Kamilem długa droga do zostania mistrzem kryminału, osobiście jestem zdania, że jest to też droga stosunkowo prosta.

Nie ukrywam, że konkurs jest tylko początkiem. Zamierzamy popularyzować literaturę i pisanie. Poprzez warsztaty literackie, współpracę z klubem fantastyki TRAKO, zamierzamy otworzyć młodym, utalentowanym ludziom szanse na karierę literacką. Wierze, że wspólnymi siłami uda się wydać najlepsze, a może nawet wszystkie zgromadzone prace konkursowe. W postaci zbioru, albo rozrzucając je po różnych wydawanych w Polsce periodykach.

Jarosław Klonowski

*tytuł pochodzi od redakcji‹