Historia można by powiedzieć banalna, bo zaczyna się od przypadku jak większość rzeczy w życiu. Jednak jej dalszy ciąg nie ma w sobie nic banalnego, a wręcz ekscytującego. Początek to rok 2009, kiedy to bohater naszej historii przypadkowo postanawia się wybrać w podróż ze swoim kolegą. Była to podróż w polskie góry (Rysy) i nikt, a na pewno sam Dawid nie spodziewał się tego, iż podróż ta zapoczątkuje cała przygodę. Jednak coś zaskoczyło, spodobało się i postanowił on tam wrócić po dwóch latach, aby zdobyć kolejny szczyt – Gerlach. A potem to już poleciało…

W głowie pojawił się plan, ambitny pomysł, by podróże te nie były przypadkowe, a miały większy sens. W ten sposób powstała idea Dawida o tym, aby zdobyć Koronę Europy, czyli najwyższe punkty i szczyty wszystkich państw europejskich. Do dziś zdobył on już 18 z niemalże 50.

Spytaliśmy co spowodowało, że to właśnie podróże stały się taką fascynacją. W odpowiedzi nie usłyszeliśmy, że chodzi jedynie o dreszczyk emocji związany ze zdobywaniem kolejnych szczytów, ale o coś znacznie więcej. Podróże te nie są samotne. Dawidowi towarzyszą przyjaciele. Oczywiście zdobywanie gór wiąże się z pewnym ryzykiem, przypływem adrenaliny, ale to rozmowy i poznawanie innych ludzi, kultur sprawia, że jest to tak nadzwyczajne doświadczenie. Wyjątkowym i nieporównywalnym uczuciem jest spoglądanie ze szczytów, ponad chmurami, kiedy wszystkie wysiłki przestają być ważne, bo zostają nagrodzone uczuciem sukcesu. Z racji posiadania rodziny niektóre wyprawy odbywają się w gronie najbliższych, w ten sposób można połączyć pasję z rodzinnymi wakacjami.

Podczas rozmowy Dawidem Rosiakiem poznaliśmy tegoroczne plany wyjazdu, którymi są Niemcy oraz Lichtenstein. Od ubiegłego roku Dawid w miejsca swoich wypraw zabiera flagę Polski posiadającą napis Turek, którą umieszcza na zdobytych szczytach. Nie zawsze jednak najwyższy punkt państwa jest ogromną górą, bo na przykład w Luksemburgu, w najwyższym miejscu stoi jedynie kamień, bez szczególnych oznaczeń, więc trzeba się go trochę naszukać.

Nie można pominąć pytania o najtrudniejszą z dotychczasowych wypraw. Za taką uznana została 23 godzinna wspinaczka na Mont Blanc - ponad czterotysięcznik, nazywany dachem Europy. Wtedy człowiek musi zmierzyć się z granicami wytrzymałości. Dlatego pomocnym elementem są współtowarzysze podróży wspierający się nawzajem, oraz inni napotkani na szlaku ludzie, których ma się okazję poznać. Ciężko przywyknąć do trudnych warunków jak na przykład brak wody, ponieważ w wysokie góry nie zabiera się jej ze sobą, a korzysta się ze śniegu leżącego wszędzie wokół.

Ważnym jest fakt, że każda góra jest inna, dzięki temu ciekawa. Przeplatają się różne kultury, obyczaje, czasami są to wyjazdy typowo krajoznawcze, nie wiążące się z emocjami wspinaczki. Doświadczenie mieszkańca Turku zdecydowanie warte jest usłyszenia. Za pomocą tej historii być może ktoś z was postanowi poszukać zajęcia, które sprawi mu równie wiele radości. Być może będzie to mała rzecz, ale wypełni ona wasz wolny czas, abyście nie mieli czasu na nudę i za kilkanaście lat nie żałowali straconego czasu.

Wszystkich pozytywnie zakręconych zachęcamy do nadsyłania swoich historii być może również dzięki wam inni zmotywują się do działania.

A. Wojtyra