Sukces w wyborach samorządowych w 2010 roku, z którego nie zostało nic, cytując luźno Wyspiańskiego można powiedzieć „miałeś chamie złoty róg i ostał ci się ino sznur”.

W 2011 roku partia pana Młynarczyka wygrała po raz kolejny wybory parlamentarne, ale w Turku dzięki strategicznemu myśleniu szefa partii przegrała dotychczasowa poseł. Rzeczywiście trzeba wielkiego talentu, żeby przegrać wygrane przez partię wybory.

Ostatnie wybory do Parlamentu Europejskiego w powiecie to już jest katastrofa.

Gdybym był członkiem PO w naszym powiecie to parafrazując znane powiedzenie modliłbym się „chroń nasz Panie Boże przed takim przewodniczącym, z przeciwnikami politycznymi poradzimy sobie sami”. Natomiast na miejscu konkurencji politycznej modliłbym się o jak najdłuższe urzędowanie pana przewodniczącego Młynarczyka.

Muszę jednak oddać sprawiedliwość panu Młynarczykowi, odnosi jednak jakieś sukcesy, szczególnie na polu prywatnym. Stał się nagle specjalistą od rolnictwa i dzięki temu został wicedyrektorem w Urzędzie Marszałkowskim.

Mimo zapowiadanych w liceum ograniczeń etatów i braku możliwości przedłużenia umów o pracę dotychczas zatrudnionym nauczycielom,  oto nagle pojawia się informacja, że do pracy do liceum przejdzie żona pana Młynarczyka i to od razu na stanowisko wicedyrektora.

Nawiązują do „starych dobrych czasów” mogę śmiało powiedzieć, że lud czyli członkowie PO jedzą kawior ustami swojego przewodniczącego, są więc wicedyrektorami.

Paweł Żebrowski