Już od 13 marca w prywatnych apartamentach papieskich w Watykanie stanęła kompletna aparatura medyczna, a w pomieszczeniach obok papieskiej sypialni czuwał zespół dziesięciu lekarzy i czterech pielęgniarzy. Papież słabł. Nie uczestniczył w obrzędach Wielkiego Tygodnia, a wielkanocne błogosławieństwo (27 marca) „Urbi et Orbi” odczytał za niego kardynał Angelo Sodano. 30 marca Papież ostatni raz pokazał się publicznie. Nie mógł już przyjmować pokarmów, więc rozpoczęto odżywianie przez sondę żołądkową. Następnego dnia temperatura ciała podskoczyła do 40 st. (był to skutek szoku aseptycznego z powodu wcześniejszej infekcji dróg moczowych oraz zapaści sercowo–naczyniowej). Papież pobłogosławił jeszcze dwie pary złotych koron dla Matki Boskiej na Jasnej Górze. Sakramentu namaszczenia chorych udzielił mu kardynał Marian Jaworski, a następnie Ojciec Święty przyjął Komunię.

Była godzina 19.17. W sobotę 2 kwietnia pojawiły się napady krótkiej utraty przytomności. Co jakiś czas wracał, patrzył na obecnych i jakby lekko się uśmiechał. Jego oddech stawał się coraz słabszy. Około godziny 16ej rozpoczęło się pożegnanie: Wiedzieliśmy, że już traci siły. Podchodziliśmy tylko do Ojca Świętego, całowaliśmy dłoń, pierścień. No i każdy z nas mówił, co chciał Ojcu Świętemu na koniec powiedzieć. Czy „dziękuję”, czy „Bóg zapłać za wszystko” albo po prostu „Proszę o błogosławieństwo”. Papież tylko patrzył. Bardzo takie pogodne i świadome spojrzenie. Ręką czynił znak błogosławieństwa. Nie było w nim cienia rozpaczy. Jakby chciał powiedzieć: „Nie martwcie się”. Ostateczna utrata przytomności nastąpiła o godzinie 19.00. Godzinę później, o 20.00 rozpoczęła się Msza św. koncelebrowana. Liturgii przewodniczył arcybiskup Stanisław Dziwisz. O godzinie 21.37 oficjalnie śmierć papieża stwierdził lekarz Renato Buzzonetti. Około 23.00 rozdzwoniły się dzwony niemal we wszystkich kościołach świata. Powszechnie palono znicze.

Proces beatyfikacyjny Jana Pawła II rozpoczął się miesiąc po jego pogrzebie. Trwał on pięć i pół roku. Zakończono go 1 maja 2011 roku, uznając Jana Pawła II błogosławionym. Proces kanonizacyjny zakończono 27 kwietnia 2014 roku. Jan Paweł II oficjalnie ogłoszony został świętym. Co zostało z tej ówczesnej, narodowej żałoby? Ilu z nas zna chociażby jeden z licznych tekstów JP II? Zapewne są to pytania retoryczne. Oskarżamy go teraz o tuszowanie kościelnej pedofilii. Ale czy ten starszy, schorowany człowiek faktycznie wiedział, co się dzieje w Kościele? Obawiam się, że miał ograniczony dostęp do informacji, która od lat filtrowana była przez Dziwisza.

Jeszcze 10 lat temu Jan Paweł II był autorytetem moralnym dla 97% osób określających się jako wierzące i postępujące zgodnie z nauczaniem Kościoła, dla 92% wierzących na swój własny sposób, a także dla 68% respondentów określających się jako niewierzący. Jak to wygląda teraz? Wszyscy widzimy i słyszymy. Najłatwiej i najbezpieczniej atakować kogoś, kto nie może się bronić.

Paweł Janicki